De doorstart

Het is nog maar een paar weken en dan is het zover: dan gaat mijn tweede verblijf als vrijwilliger bij de Seametrey Children’s Village te Phnom Penh (Cambodja) van start. Het is inmiddels bijna twee jaar geleden dat ik me voor het eerst aan vrijwilligerswerk in den verre waagde, en dat resulteerde in een ervaring om nooit meer te vergeten. Het beviel zelfs dermate goed dat ik al vrij snel naar mijn terugkeer begon de mogelijkheden te onderzoeken om er een vervolg aan te geven. En dankzij een genereuze donatie van Vadertje Fiscus (waar de koop van mijn huis in 2011 ongetwijfeld aan heeft bijgedragen) alsook toestemming van mijn werkgever om om twee maanden verlof op te mogen nemen wordt dat voornemen binnenkort ook daadwerkelijk realiteit.

Waar ik de vorige keer heb nagelaten een inleidend stukje te schrijven en vooral heb bericht over mijn dagelijkse beslommeringen aangevuld met foto’s en het een en ander aan achtergrondinformatie, heb ik me voorgenomen deze keer wat meer aandacht te besteden aan vragen als Waarom uitgerekend Cambodja?, Waarom de Seametrey Cambodia Organisation? en Wat is de Seametrey Cambodia Organisation en wat wil het bereiken? Op zich vrij elementaire vragen, maar tot nog toe niet aan bod gekomen. Dus bij dezen…

Mijn eerste kennismaking met Cambodja was in September 2009. Samen met twee vrienden had ik van noord naar zuid door Vietnam gerugzakt (foto’s op Flickr), en ter afsluiting zouden we nog één week in Cambodja verblijven, verdeeld over de hoofdstad Phnom Penh en – uiteraard! – de temples van Angkor nabij Siem Reap (foto’s op Flickr). Eenmaal in Cambodja aangekomen bleken de verschillen tussen beide landen, ondanks de nauwe banden en een innig verstrengelde recente geschiedenis van oorlog en ellende, erg groot te zijn. Aan de ene kant Vietnam, een op het oog relatief welvarende opkomende economie met een verrassend goed uitgeruste en georganiseerde toeristische infrastructuur, aan de andere kant het nog relatief onbekende en onbereisde Cambodja, een land dat buiten de economische bubbels Phnom Penh en Siem Reap gekenmerkt wordt door niet zelden schrijnende armoede en zeer primitieve voorzieningen voor buitenlandse toeristen. Het was mijn eerste echte kennismaking met een Derde Wereldland, met armoede op een dermate grote schaal, en dat heeft diepe indruk op mij gemaakt.

Al sinds mijn afstuderen wilde ik graag een tijd als vrijwilliger ergens in het buitenland aan de slag, en na mijn bezoek aan Cambodja werd mij duidelijk dat als het er een keer van zou komen, ik naar dat land zou afreizen. Nadat uitgebreid rondgezocht te hebben op het internet kwam ik uiteindelijk bij de Seametrey Cambodia Organisation uit, een lokale NGO gevestigd in Phnom Penh. Het grote verschil met de meeste andere mogelijheden die ik had gevonden was dat deze NGO alles zelf regelt, zonder tussenkomst van dure Westerse intermediairs als Travel2Teach of Outreach. Daarnaast sprak de boodschap van de organisatie mij zeer aan: even bescheiden als ambitieus, en met een duidelijk kijk op hoe de toekomst van Cambodja eruit zou moeten zien.

De Seametrey Cambodia Organisation is opgericht, en wordt nog steeds gerund door Muoy You, een in Europa universitair geschoolde Cambodjaanse. Haar voornemen om, in een door corruptie en nepotisme vleugellam gemaakt land met een enorme kloof tussen rijk en arm (de have’s en de havenot’s), heeft geresulteert in de Seametrey Children’s Village, een basisschool en kinderdagverblijf. Op deze school krijgt een kleine 100 kinderen afkomstig uit alle geledingen van de samenleving op het Montessori-principe gebaseerd Engelstalig basisonderwijs met een breed vakkenpakket en veel aandacht voor de talenten van elke individuele leerling. Daarnaast biedt het ook een kennismaking met de traditionele cultuur, normen en waarden van de Khmer, welke steeds meer onder druk komen te staan door de toenemende verwestering. Op deze wijze hoopt de organisatie een bescheiden steentje bij te dragen aan een eerlijkere toekomst voor Cambodja, een toekomst waarin iedereen de kans krijgt te profiteren van de toenemende welvaart, in plaats van een samenleving waarin feitelijk het recht van de sterkste (lees: rijkste) geldt en het overgrote deel van de bevolking kansloos aan de zijlijn staat. Want zoals het cliché luidt: een betere toekomst begint met goed onderwijs.

De Seametrey Cambodia Organisation bestiert naast de basischool/kinderdagverblijf ook een commercieel guesthouse, het You Khin House. De opbrengst hiervan wordt rechtstreeks in de school geïnvesteerd. Hetzelfde geldt voor talloze nevenactiviteiten op bescheiden schaal, zoals een kleine creperie in Phnom Penh, fundraisers, en de verkoop van lokale lekkernijen (zoals koffie, jam en Kampot-peper) en ambachtelijke producten als zijde, kleding en mode-accessoires. En dat deze aanpak werkt blijkt niet alleen uit het feit dat het aantal leerlingen in een paar jaar tijd verveelvoudigd is, maar ook het feit dat het voldoende middelen heeft om de eigen, Cambodjaanse leraren naar het Europa en de Verenigde Staten te sturen voor een behalen van diploma’s, en uit de niet bepaald bescheiden ambitie om op termijn een splinternieuwe school te openen buiten de stad, waar honderden leerlingen uit het hele land desnoods full time kunnen verblijven.

Het is de Seametrey Children’s Village waar ik de vorige keer voor heb gewerkt (foto’s op Flickr), en dat zal ook deze keer het geval zijn. Verschil is dat ik deze keer goed voorbereid op pad ga: de eerste keer ben ik heengegaan onder het motto Ik zie wel waar ik in verzeild raak, deze keer heb ik vantevoren met Muoy afgesproken dat ik geschiedenislessen ga geven. Op zich een logische keuze gezien mijn achtergrond (kan ik mijn studie cultuurgeschiedenis eindelijk weer eens uit de mottenballen halen), maar tegelijkertijd een onderneming die veel tact en voorzichtigheid vereist. Want voor een goed begrip van hun eigen land en de situatie waarin het zich tegenwoordig bevindt moet behalve de periode van de God-koningen van Angkor en de Franse kolonisatie ook de minder plezierige recente geschiedenis vanaf de jaren ’70 worden behandeld: over hoe het land ongewild de Vietnam-oorlog werd ingezogen, met als gevolg een gruwelijke burgeroorlog, zware bombardementen door de Amerikanen, de verschrikkelijke jaren onder de Khmer Rouge en de aansluitende 20-jarige Vietnamese bezetting en voortdurende dreiging door guerilla’s van de Khmer Rouge. En zelfs nu vrede en stabiliteit realiteit zijn geworden en het land voorzichtig opkrabbelt en vooruit durft te kijken, betaalt het vandaag de dag nog steeds een zware tol voor wat er zich tijdens die zwarte pagina uit de nationale geschiedenis heeft afgespeelt: een door langdurige oorlog en hongersnood getraumatiseerde bevolking (dit geldt voor praktisch iedereen van mijn leeftijd en ouder), een ontwikkelingsachterstand die niet in jaren maar in decennia moet worden uitgedrukt, corruptie, nepotisme en een snel toenemende kloof tussen arm en rijk. Op zijn zachts gezegd wordt het een fikse uitdaging om dat alles op een begrijpelijke manier over te brengen op de kinderen, maar wel een waar ik erg naar uitkijk. Hoe het allemaal zal lopen: over slechts een paar weken zal het allemaal realiteit worden, so stay tuned!

Advertenties

2 Reacties op “De doorstart

  1. Jonas, een goede inleiding. Ik kijk er naar uit om je nieuwe ervaringen uit Cambodja te lezen. Heel veel succes en plezier! Gr, Harry

  2. Jonas,

    Mooi dat je weer gaat! Voor jezelf maar ook vooral voor die kids die je gaat helpen. Geschiedenisles in een land met zoveel geschiedenis. Genoeg te vertellen. Ik ben benieuwd naar je verhalen en foto’s!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s